Poëzie van cursisten

Oktober geurt met schimmelreuk
en grijst de late blaren
die moe zijn in de tuin.

Samen met vroege avond
bespringt ’t rood katerbeest
d’ arduinen vensterbank en wacht

Hij ontsteekt – als het hem past –
voor het belovend raam
een glimp van groene vuren.

Hugonne Michiels

____________________________________________ 

Ik benijd de vogels
vrij boven ons

maar ook vogels
verbaltsen
verbroeden
vervoederen
de tijd
die hen
en hun pluimen slijt

Adri Weijters

____________________________________________  

Immer

Vergeet me nietjes liepen
voor ons uit over het bospad

Nooit zei ie,
alsof ie de zin
van de bloemen las,
nooit of te nimmer,
niet dus.

De arm van Pieters jasje
bungelde losjes over m’n schouder,
ik bungelde nonchalant tegen hem aan.
Z’n jeans verbleekte onder z’n witte t-shirt
en schuurde behaaglijk langs m’n blote benen.

Gulzig ademde ik hem in
en legde z’n antwoord te rusten
onder de parasol van een brede eik.
Met de hulp van een vijgenblad
stopte ik het veilig toe.

Ooit,
en dan voor altijd,
ooit

Hilde De Paepe

____________________________________________ 

Bloesemgedicht

De fluistersneeuw verdrijft onze handen
en de liefdeslente die in vreemde landen
overwintert. Je sluit de maan buiten
en pleegt roofbouw wanneer je je tranen
in zachtheid smoort, ten prooi aan wanen
en papaverdromen wanneer je ogen zich sluiten
ga je jezelf te buiten om te wandelen met platanen.

Ik zing tot de zon en wacht
tot frivole lentebloemen opschieten
in je gezicht, tot spagaten van gewaagd
bloesemlicht je goudpaars overgieten.

Filip Permentier

____________________________________________ 

Schrijf
vingergewijs over
wenkbrauwen
die verrassend
kijken
boven ogen die
zingen in je pen

Cindy Van Hoye